Peter-eenzaamheid-ervaring-verhaal-790x475.jpg

Vaak voel ik me net een kluizenaar

Peter (35)

Gevoelens van eenzaamheid steken vrijwel dagelijks de kop op. Ik heb het syndroom van Asperger, een vorm van autisme. Hierdoor maak ik moeilijk contact en laat ik mensen niet makkelijk toe.

Doordat ik Asperger heb, lukt het me niet om een vriendenkring op te bouwen. Ik functioneer verder prima in de maatschappij, werk 40 uur per week als logistiek medewerker en doe mijn huishouden zelf. Ik voel me echter heel vaak eenzaam door een gemis aan vrienden om leuke dingen mee te doen en lief en leed mee te delen.

Ongemakkelijk

Ik denk dat het me niet lukt om vrienden te maken omdat ik me meestal niet op mijn gemak voel bij anderen. In m'n hoofd heb ik steeds de vraag of wat ik zeg wel kan en of het wel sociaal gewenst is.

Daarnaast moet ik van mezelf tijdens een gesprek dwangmatig op bepaalde punten letten. Ik wil bijvoorbeeld niet teveel in de ik-vorm spreken, wachten tot een onderwerp klaar is en dergelijke. Hierdoor gaat het contact met anderen voor mij niet natuurlijk en is het erg vermoeiend.

Verlies van mijn vrouw

Ik deed altijd alles samen met mijn vrouw. Zij is echter overleden in augustus 2013 en na haar dood viel ik in een sociaal gat. Dat ik wel een partner had kwam denk ik met name door de manier waarop ik haar heb ontmoet. Ik zat ergens mee en kon dat met niemand delen, daarom heb ik dat in een chatbox tegen iemand aangehouden, diegene werd later mijn vrouw.

Juist doordat het een chatbox was en ze niet fysiek tegenover me zat kon ik open zijn over waar ik mee zat. Omdat ze me met raad en daad bijstond en er altijd voor me was won ze vervolgens mijn vertrouwen.

Controle en veiligheid

Mensen met autisme hebben vaak een bepaald patroon in hun leven wat door andere mensen als vreemd kan worden beschouwd. Dit patroon geeft ze het gevoel van alles onder controle hebben en veiligheid. Zo heb ik een afwijkend eetpatroon, wat niet iedereen hoeft te weten. Dat is een van de redenen dat ik mensen moeilijk toelaat en liever niet bij mij thuis uitnodig.

Sowieso vind ik het moeilijk om mensen te vertrouwen. Daarbij ga ik heel erg af op mijn gevoel en kan ik binnen een paar tellen vaststellen of ik iemand mag of niet. Door dit snelle oordeel geef ik potentiële vrienden geen kans.

“Ik denk dat het me niet lukt om vrienden te maken omdat ik me meestal niet op mijn gemak voel bij anderen”

Lamgeslagen

De gevoelens van eenzaamheid steken vrijwel dagelijks de kop op. Ik voel me dan onrustig, soms wanhopig, verdrietig en rot. Ik zou dan graag iets ondernemen maar alleen heb ik er de kracht niet voor, het gevoel van eenzaamheid slaat me lam.

Ik blijf dan op de bank hangen of ga vroeg naar bed. Als ik slaap hoef ik me niet rot te voelen. Als ik erg onrustig ben neem ik een rustgevend middel in omdat ik anders niet in slaap kom. Dat maakt de impact van eenzaamheid op mijn leven enorm. Vaak voel ik me net een kluizenaar.

Van alles ondernomen

Ik heb van alles ondernomen om me minder eenzaam te voelen, zonder succes. Van chatten op internet, tot het volgen van activiteiten in wijkcentra’s en meer contact zoeken met collega’s. Heb met meerdere collega’s ook buiten werk afgesproken. Helaas is daar geen vriendschap uitgekomen. Ze beloofden van alles maar als puntje bij paaltje kwam spraken ze niks met me af.

Met mijn ambulante begeleider praat ik over mijn gevoelens van eenzaamheid. Maar ook zij zit met de handen in het haar want veel van de activiteiten die georganiseerd worden zijn of voor ouderen of voor mensen met een zwaardere beperking dan ik heb. Ik zou graag willen boogschieten, maar dat is weer te duur.

Facebookvrienden tellen niet

Als ik wil, kan ik altijd een beroep doen op mijn ouders en oudste zus. Maar die wil ik ook niet te vaak ‘lastig vallen’ met mijn problemen. En het is toch anders. Het is familie, het zijn geen leeftijdgenoten: mijn zus is tien jaar ouder dan ik. Dus we hebben ook totaal andere interesses. Maar vrienden heb ik helaas niet en de ‘vrienden’ op Facebook reken ik niet als vrienden aangezien een groot deel ervan collega’s of oud-klasgenoten is met wie het nooit tot een vriendschap is gekomen.

Ik chat wel af en toe met iemand die ik ken van vroeger maar hij woont weer helemaal in Friesland. Ik zit ook op Tinder maar een date is daar nog niet uit voortgekomen. Bovendien ben ik in de eerste plaats op zoek naar vrienden om leuke dingen mee te kunnen doen zodat ik niet altijd maar thuis zit. Een relatie heeft voor mij minder prioriteit, dat vind ik ook niet iets waar je naar op zoek kunt gaan. (April 2016)