Eenzaamheid komt niet alleen voor onder ouderen. Ook jongeren kunnen zich eenzaam voelen.
Jong en oud
Het tekort aan personeel in zorginstellingen en ziekenhuizen leidt er vaak toe dat er net te weinig tijd is voor dat ene praatje. Ook voor thuiswonende ouderen ligt het gevaar van vereenzaming op de loer. Helaas heeft niet iedereen familie, buren of kennissen die kunnen helpen. We leven namelijk minder in een netwerk van vanzelfsprekende contacten en moeten zelf onze contacten zoeken.
Jongeren durven eerder te zeggen dat ze eenzaam zijn dan ouderen. Zij zijn degenen die het taboe durven te doorbreken door toe te geven dat eenzaamheid in hun leven speelt. Ouderen schamen zich ervoor eenzaam te zijn. Volgens hen is eenzaamheid het tegendeel van stoer. Je lijkt een ‘loser’ als je het alleen niet redt.
Maar eenzaamheid hoort nu eenmaal bij het leven. Het kan namelijk voor iedereen op elke leeftijd een probleem zijn. Wel zal er te allen tijde openlijk over moeten worden gesproken. Het is belangrijk dat je jezelf bewust bent van zowel je eigen ongemak met eenzaamheid als de aard en omvang van je probleem.

