Eenzaamheid is een groot maatschappelijk probleem en treft veel Nederlanders direct in hun welzijn. Uit onderzoek is gebleken dat er een stijgend percentage is van matig eenzamen, sterk eenzamen en chronisch eenzamen.
De samenleving en eenzaamheid
Zo is 30 procent van de volwassen Nederlandse bevolking eenzaam. Soms gaat het om sterke eenzaamheid (10 procent) en soms om matige eenzaamheid (20 procent).
Naast de oorzaken van eenzaamheid die bij de persoon zelf liggen, zijn er ook maatschappelijke trends aan te geven die van invloed (kunnen) zijn op eenzaamheid. Eenzaamheid is dus niet alleen een individueel probleem, maar heeft ook alles te maken met de inrichting en cultuur van de samenleving en de manier van denken in de samenleving. In deze rubriek ‘De Samenleving en Eenzaamheid’ gaat het onder andere hierover.
| “Verandering in de publieke opinie over eenzaamheid is nodig. De maatschappij is niet 100% maakbaar. eenzaamheid is meestal geen persoonlijk falen. Je hoeft je er niet over te generen. Eenzaamheid hoeft niet 'weggeorganiseerd' te worden.” Uitgangspunt Coalitie Erbij |
